yazmaya bağımlı olmak çok garip. bir yandan nip/tuck'ın final sezon bölümlerinden birini izliyorum, ki izlemeyeli bin yıl olmuş, bir yandan kendimle, kendimi kandırmanın had safhasında sabun köpüğü bir gurur duyuyorum, oyalanacağım her mecrayı kapattım ne güzel diye.

gelen bir günlük feed e-mail'ından akademisyenlerin blog yazması gibi bir başlığa takılıp diyorum ki kendime, ne acaba bu blogger. ciddiyim. hani ne olduğunu üstünkörü biliyorum ama, hiç girip incelemedim, ya da bir tek blog bile takip etmiyorum. bu benmerkezli balonu patlatıp kafayı dışarı uzatmak amaçlı ilginç bloglara bakacakken kendi bloğunu açmak, artık akademinin lanetinden mütevellit bilimsel olmayan hiçbir yayını ağız tadıyla ve zaman ayırarak okuyamamaktan mı, akacağım her mecrayı kapattığımdan buna kaçış mı acaba?

amerikalıların şahane deyimiyle, kendime en güzelinden bir no shit çekiyorum dadaşlar, no shit çekiyorum. böyle bırakayım, dağınık kalsın, önümüzdeki yarın yıl buraya daha çok kaçıcam nasıl olsa. kontrol ederse yayınlamam endişesiyle gönderirken, no shit hepimiz için gelsin. hadi bakalım gençler.